ARSIMI

Me rastin e pensionimit të profesor Skender Hasanit, mësimdhënës i gjuhës frënge

Shkruan: Halim Halimi

Epilogu i një rrugëtimi

Me rastin e pensionimit të profesor Skender Hasanit, mësimdhënës i gjuhës frënge.

Skender Hasani është i lindur më 10 shtator të vitit 1960 në Kumanovë. Pas shkollimit në vendlindje, ai studimet për Gjuhë Frënge i ka filluar në Universitetin “Kirili dhe Metodi” në Shkup, më 1979, ku i ka mbaruar të gjitha provimet e vitit të parë në afatin e qershorit në vitin 1980. Pas demonstratave të vitit 1981, detyrohet që t’i tërheq dokumentet nga Universiteti i Shkupit dhe regjistrohet në Universitetin e Prishtinës, më 1981-82 si student me korrespondencë. Skender Hasani filloi të punonte si mësues dhe Gjuhës Frënge në fshat në shkollën e mesme “LIRIA” në fshatin Çerkez të Kumanovës, në vitin 1985. Pas kësaj, dhe për një kohë të shkurtër, ai dhe familja e tij u vendosën në Gjilan, në vitin 1988. Në gjimnazin “Zenel Hajdini” punon që nga shtatori i vitit 1996. Jeton dhe vepron në Gjilan.

Punët e mëdha bëjnë njerëz të mëdhenj, misionet e shenjta kërkojnë shenjtërinë e tyre. Duke e cilësuar mirënjohjen si një institucion të lartë human dhe durimin si një lartësim të personalitetit, që na mësove e rikujtove aq shpesh dhe e bëre rrugë të qartë për ne, nuk ka se si që penzionimin tënd institucional ta kalonim si një përjetim të lehtësishëm.

Një punë shumëvjeçare, në robëri e në liri, shumë breza që kaluan në bankat ku profesor Skenderi, ligjëroi në mënyrën më të mirë, këto përvoja të theksuara, mbushin me krenari dhe vlerë vitet e lëna pas për profesor Skenderin. Lidhja e profesor Skender Hasanit me shkollën ka qenë shumë më tepër se sa një detyrë kombëtare e kryer me përgjegjësi. Përtej një page modeste, puna e tij në vazhdimësi ishte e iluminuar, gjithmonë me edukatë, dashuri dhe mirësjellje. Pikërisht kështu do të ruhet portreti i mësimdhënësit klasik, një shëmbëlltyre e vlerave prej të cilit mësohet edhe kur nuk jemi më në banka shkollore. Duke qenë pjesë e një shkolle të traditës dhe vlerave, u bë sinonim i saj.

Formuar mes sprovave jetësore, me një arsimim të gjerë dhe një angazhim të çmuar kulturor e atdhetar, ai ndërtoi një ditar pune që për ne merr kuptim sublim. Deri në ditën kur e dorëzoi, atë ditar e mbajti me siguri dhe me përkushtim të patundur. Nga ai përkushtim, nxënësit trashëgojnë dije dhe vlera profesionale të larta, por mbi të gjitha dashurinë dhe edukatën që profesori reflektoi gjithmonë.

Si profesor i gjuhës frënge, ishte një dritare e hapur drejt qytetërimit perëndimor, duke afruar breza të tërë me kulturën, letërsinë, mendimin dhe finesën e botës frankofone. Një punë madhore në kultivimin dhe ngritjen e kulturës dhe identitetit tonë shqiptar, profesor Skenderi për nxënësit ishte një urë lidhëse për të përcjellë shembujt më të njerëzishëm dhe më të çmuar të kulturës shqiptare e asaj evropiane. E gjitha kjo e bërë me një kosto të madhe emocionale e shpirtërore të butësisë dhe dashurisë njerëzore. I matur në fjalë, i kujdesshëm në çdo veprim, Skender Hasani është shembull i rrallë për nxënësit dhe kolegët, duke lënë pas një trashëgimi të vyer që shkon përtej mureve të shkollës.

Pensionimi i tij nuk është mbyllje, por një epilog i ndritur i një rrugëtimi të gjatë. Është koha e mirënjohjes për gjithë vitet e përkushtimit, për qindra nxënës që sot e mbajnë mend me respekt, dhe për kolegët që e njohën si një njeri të përulur, të urtë dhe të përkushtuar.

Me këtë epilog, mirënjohja dhe falënderim për profesorin tonë janë për të vlerësuar gjithçka që na dha dhe i urojmë vite të qeta e të mbushura me shëndet, në një kapitull të ri të jetës së tij./kryelajmi.com/.

You Might Also Like