Shkruan: Gani Neziri
Më habitë guximi i disa fëmijëve të UDB-ashëve se si kanë filluar kohëve të fundit të ngrejnë kokën përpjetë duke llomotitur kinse kombëtarisht në dasma, në deka e në gazeta?!
Në vend se të rrijnë urtë e të ndjehen të turpërpëruar për historikun e baballarëve të tyre gjat regjimit komunist jugosllav dhe të mbajnë kokën ulur, sëpaku ”sa për sy e faqe”, si thot populli, ata kanë filluar të llomotisin pa fije turpi dhe përpiqen të përzihen e të duken kudo.
Më duket se nuk e kanë të qartë ata “patriot”që Serbia nuk ëshë m’a këtu pr t’u kujdesur për fatin e tyre…?
As nuk e kanë të qartë që njerëzit e golgotave nëpër burgjet serbe nuk mund t’i durojnë llomtitjet e tyre edhe shumë gjat.
Vjen një moment dhe mund t’ua mbyllin gojen, t’ua dredhin bishtin e t’ua tredhin edhe trekëndëshin?
Poashtu, më habisin edhe do do ish drejtor të dhunshëm të institucioneve arsimore dhe ekonomike që nuk dijnë hallin e tyre për besimin që kishin nga struktura serbe për të udhëhequr punëtorët shqiptarë që nuk kishin pranuar ato të njohurat ”masat e dhunshme” nga pushteti serb..?1
Si s’kanë turp ore?!
Ne, ish të burgosurit e viteve të tmerrshme komuniste jugosllave, vërtetë që ”ua kemi falur” gabimet atdhetare UDB-ashëve edhe pse ata nuk kërkuan falje, por ama, nuk j’ua kem falur që ata të ngrejnë kokën sërish.
Kështu që, rrini urtë e mos bani shumë zhurmë, se pasha Zotin e madhërishëm, është shumë lehtë me na humb arsyeja e me jau zëvendësu baballarët përkohësisht…!!!
