Sot mbushen plot 27 vite nga rënia heroike e dëshmorit të kombit, Mulla Nusret Hajdari. Në këtë ditë, familja, miqtë dhe bashkëvendasit rikthejnë në vëmendje me një ndjenjë të thellë krenarie dhe nderimi, sakrificën e tij supreme për lirinë e Kosovës.
I lindur dhe i rritur në fshatin Miresh (Doberqan) të Gjilanit, Mulla Nusreti gëzonte dashurinë dhe respektin e të gjithë fshatit.
Rruga e tij jetësore u ndikua fuqishëm nga gjyshi i tij, veprimtari i shquar kombëtar Haxhi Sylejmani, i cili i mbolli që në fëmijëri ndjenjat e pastra të atdhedashurisë dhe besimit fetar.
Karriera e tij e shërbimit nisi pas diplomimit në Medresenë “Alaudin” në Prishtinë, në vitin 1989. Ai shërbeu me devotshmëri si imam fillimisht në xhaminë e Pogragjës dhe më pas në xhaminë e poshtme të fshatit Miresh. Detyrën e tij ai e kreu pa u lëkundur deri në frymën e fundit, më 13 qershor të vitit 1999.
Në ditët e fundit para çlirimit, teksa forcat paramilitare serbe po tërhiqeshin, fshati Miresh u përball me një sulm të egër. Gjatë atyre orëve të rënda, ushtria dhe paramilitarët serbë i vunë flakën shtëpive, keqtrajtuan popullsinë civile dhe shkatërruan faltoret. Ishte pikërisht në përpjekjen e tij fisnike për t’i dalë në mbrojtje xhamisë dhe bashkëfshatarëve, që Mulla Nusret Hajdari u ekzekutua mizorisht.
Bilanci i asaj dite ishte i rëndë: u plagosën mësuesi i fshatit Basri Bislimi dhe Hafiz Hajdari, ndërsa pësuan dhunë banorë të tjerë, mes të cilëve Hamdi Kastrati dhe Haxhi Jonuz Hajdari. Në të njëjtën ditë, forcat serbe bënë shkrumb e hi edhe xhaminë e epërme të fshatit, një monument historik i ndërtuar që në vitin 1527.
Mes rrethanave të vështira të atyre ditëve, trupi i dëshmorit u varros më 14 qershor 1999 në oborrin e xhamisë.
Ai la pas bashkëshorten, një djalë të mitur, prindërit dhe të afërmit, të cilët edhe sot, pas gati tri dekadash, e kujtojnë atë me mall të pashuar dhe mburrje të pamasë.
Sot, 27 vite nga dita e sakrificës së tij, trashëgimia e Mulla Nusretit frymon e gjallë më shumë se kurrë. Nipi i tij 9-vjeçar mban me krenari emrin e gjyshit dëshmor, një dëshmi e qartë se gjaku i derdhur për liri nuk humbet dhe se idealet e tyre do të përcillen brez pas brezi.
